Elf jaar geleden lag ik bij de dokter. Ik tilde mijn shirt op zodat ze mijn buik met een warme gel kon insmeren. Mijn buik was nog plat – zonder striae of vetrolletjes die niet meer weggaan, hoe vaak ik ook hardloop, hoeveel buikspieroefeningen ik ook doe. Ik was 23, en ik deed waar ik zin in had. Ik excuseerde me niet voor mijn drankgebruik, werkloosheid of zelfdestructieve gewoontes. Ik wilde geen kinderen en ik was ook niet onder de indruk toen ik het hartje van de baby voor het eerst hoorde kloppen. Toen de dokter vriendelijk vroeg of mijn partner en ik zwanger wensten te raken, probeer...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten